เรื่องจริงอยากรู้ : เขียนเรียงความเรื่องแม่ รางวัลชนะเลิศ อันดับ 3

สำนักข่าวมุสลิมไทย เรื่อง “แม่”


“แม่”  เป็นคำที่ฉันเคยได้ยินจนคุ้นหูและเป็นคำที่หลายๆคนเรียกแทนนามของผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งท่านเป็นคนที่คลอดเราออกมา แม่เป็นคนที่เข้าใจเราที่สุด คอยให้คำปรึกษา คอยดูแลเราตั้งแต่อยู่ในท้องจนเราเติบโตแม่ก็ยังเป็นห่วงเราอยู่เสมอ คอยป้อนนม คอยเป็นห่วงเราอยู่ตลอดเวลา ในสายตาของแม่ถึงแม้เราจะเติบโตสักแค่ไหนแม่ก็ยังมองว่าเรายังเป็นเด็กอยู่เสมอ

ถึงแม้ปัญหาที่ฉันทำมันจะร้ายแรงสักแค่ไหนแม่ก็จะให้อภัยฉัน แม่จะคอยเช็ดตัวให้เราในตอนที่เราไม่สบาย แม่จะแอบร้องไห้เมื่อเราตะคอกใส่แม่ แม่จะยิ้มเสมอเมื่อเราทำอะไรสำเร็จ แม่จะคิดอยู่เสมอว่า พอเราโตขึ้นมาเราจะมีอนาคตที่ดีหรือไม่ เราจะมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงเหมือนลูกคนอื่นหรือไม่ เราจะเป็นเด็กดีของพ่อกับแม่หรือไม่

เรียงความวันแม่

แม่ของฉันก็เป็นเหมือนแม่คนอื่น แต่แม่จะไม่ค่อยมีเวลาให้ครอบครัวสักเท่าไหร่ เพราะงานของแม่มันจะเป็นงานอาสาสมัครซึ่งไม่มีเงินเดือน ในบางครั้งถ้าโชคดีก็จะมีค่าตอบแทน ถึงแม้งานของแม่จะไม่มีเงินเดือนแต่แม่ก็ทำ ถึงแม้บางครั้งจะมีอุปสรรคมากมาย แม้แม่จะโดนทั้งชาวบ้านบางส่วนดุด่า นินทาบ้าง

และบางทีก็โดนผู้ที่ร่วมงานดุด่าแต่ท่านก็ไม่เคยท้อถอย แม่จะทำงานอยู่ตลอดเวลาแม้กระทั่งกลางคืนก็จะทำ เวลาที่ฉันตื่นนอนก็จะเห็นแม่นั่งทำงานตั้งแต่ดึกๆ อยู่เสมอ ในบางครั้งฉันก็รู้ว่าแม่เหนื่อยกับการทำงานเพราะสุขภาพร่างกายของท่านจะไม่แข็งแรง ท่านเป็นภูมิแพ้ SLE (ภูมิแพ้ตัวเอง) จะต้องกินยาตลอด จนร่างกายท่านจากคนที่ผอมบาง เพราะผลข้างเคียงของยาทำให้ท่านอ้วน น้ำหนักเป็น 80 กก. และผมร่วง บางมาก

แต่แม่ก็ยังทำงานโดยไม่หวังผลตอบแทน แม่บอกว่าแม่ต้องตอบแทนบุญคุณของแผ่นดิน เพราะแม่เคยเป็นลูกกำพร้า อาศัยอยู่กับยายเพียง 2 คน โชคดีมีคนอุปถัมภ์แม่จึงรอดมาได้ ไม่มีบุคคลผู้ใดใจดีช่วยเหลือในชีวิตวัยแม่ แม่คงไม่ผ่านวิกฤตของชีวิตไปได้

มีครั้งครั้งหนึ่งที่แม่ป่วยหนักจนต้องนอนพักรักษาตัวเป็นเวลานาเกือบ 1 ปี ในตอนนั้นแม่ป่วยเป็นเนื้องอกในมดลูก ต้องไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลและนอนพักรักษาตัว พ่อก็ต้องไปเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาลจะนัดไปโรงพยาบาลทุกเดือน จึงจำเป็นต้องใช้เงินค่ารถทุกเดือน

ระยะเวลานั้นครอบครัวของฉันประสบกับปัญหาทางการเงินมาก เพราพ่อต้องทำงานคนเดียวแถมยังต้องส่งลูกเรียนหนังสืออีกตั้ง 2 คนแม่ก็ยังป่วยหนักอีก พอกลับมารักษาตัวที่บ้าน แม่ก็มีอาการแทรกซ้อน โรคภูมิแพ้กำเริบ และเกิดอาการทางสมอง แม่ไม่รู้สติ นอนทั้งวันกินยาแล้วก็นอน ไม่รับรู้อะไร ต้องอยู่บ้านเพียงคนเดียว

ถนน

พ่อก็ต้องออกไปทำงานนอกบ้าน ดิฉันกับพี่สาวก็ต้องไปโรงเรียนอีก พ่อทำงานหนักมากแต่พ่อก็อดทน ในช่วงเวลานั้นพ่อได้เงินเดือน 4.000 บาทต่อเดือน จึงลำบากมาก ฉันกับพี่สาวก็ต้องใช้เงินไปโรงเรียนทุกวัน พ่อก็ยิ่งต้องหาเงินเพิ่มมากขึ้นจนต้องยืมเงินคนในหมู่บ้าน เพื่อมาจุนเจือครอบครัว พ่อหาเงินไม่ทันจนพี่สาวของฉันต้องเกือบออกโรงเรียน ต้องปล่อยให้แม่นอนอยู่บ้านเพียงลำพัง

โดยในตอนเช้าพ่อจะทำกับข้าววางไว้ข้างๆ ที่นอนของแม่ ดิฉันก็ไม่รู้ว่าแม่จะลุกมากินข้าวไหวไหม แม่จะเอาแต่นอนอยู่ในบ้านไม่ออกไปไหน ไม่ออกกำลังกาย นอนอยู่ในบ้านทั้งวัน สมองก็ไม่รับรู้อะไร ไม่ทำงาน ไม่คุยกับใคร บางวันน้ำก็ไม่อาบ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ทรมานที่สุดในชีวิตของฉัน พวกเราสงสารแม่แต่ปัญหาด้านเศรษฐกิจทำให้ทุกคนไม่มีโอกาสอยู่เป็นพยาบาลคอยเยียวยาแม่

แต่เวลาลูกเจ็บ เวลาลูกป่วย แม่กลับมีเวลาให้กับลูกเสมอ แม่บอกว่าความสุขของแม่คือลูกเป็นที่หมายอันดับหนึ่ง ฉันอยากหาข้าวให้แม่ท่าน อยากป้อนยาให้แม่ อยากพาแม่เข้าห้องน้ำ อยากเป็นเพื่อนแม่ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะต้องไปโรงเรียน ฉันทำได้แค่เพียงสระผมให้แม่หลังเลิกเรียนบางวันก็อาบน้ำให้แม่ เป็นการตอบแทนบุญคุณท่าน ให้ท่านมีความสุขเล็กๆน้อยๆ

ในที่สุดครอบครัวของเราก็ผ่านอุสรรคช่วงนั้นมาได้   และแม่ก็ฝ่าฟันกับโรคของแม่มาได้จนแม่กลับมาเกือบปกติ และในตอนนี้ครอบครัวของฉันก็มีทั้งพ่อ แม่ พี่สาว และพี่เขย พี่สาวฉันป่วยเป็นภาวะซึมเศร้า ต้องกินยาจิตเวชเมืองเลยเป็นประจำ พี่สาวฉันป่วยสามวันดีสี่วันไข้ เดี๋ยวปวดหัว เดี๋ยวเหนื่อย แม่ต้องพาไปหาหมอประจำ สีหน้าของแม่เวลาพาลูกหาหมอ แม่มีความทุกข์มาก แต่แม่บอกว่าแม่ไม่เป็นไร เพื่อลูกแม่อดทนได้

แม่ของฉันก็ยังทำงานอยู่เหมือนเดิม โดยไม่หวังผลตอบแทน มีคนมาจ้างแม่ไปเป็นประชาสัมพันธ์หาเสียงทางการเมือง แม่นอนดึกตื่นเช้า แม่เหนื่อย แม่บอกว่างานของแม่เป็นงานที่อันตรายมาก เสี่ยงต่อฝ่ายตรงข้ามจำทำร้าย บางที่เจอคนขับรถปาดหน้า แต่แม่ก็ทน ให้ลูกเรียนจบแล้วแม่จะเกษียณตัวเอง ให้ลูกๆประสบผลสำเร็จในชีวิตก่อน

แล้วแม่ก็ยังอาสาสมัครเหมือนเดิม แม่จะมีความสุขมากที่ได้ทำงานสังคม ในช่วงนี้แม่จะชอบพาผู้สูงอายุออกกำลังกาย โดยแม่จะตั้งเป็นชมรมรักษ์สุขภาพ ของผู้สูงอายุระดับตำบลขึ้น แม่ไปฝึกซ้อมท่าออกกำลังกายมาจาก รพ.ศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น และจากศูนย์แพทย์ตำบลนากอก แล้วพ่อก็พาแม่ขับรถไปสอนผู้สูง

วัยตามหมู่บ้านต่างๆเดี๋ยวนี้ชมรมฯของแม่มีสมาชิก 219 คนแล้ว แม่ก็หาเสื้อทีม หาผ้าห่มแจกผู้สูงวัยโดยแม่เสียสละแรงกายและกำลังทรัพย์เล็กน้อยเท่านั้น เพราะครอบครัวเรามีฐานะคลอนแคลน จะไปฟุ่มเฟือยไม่ได้ แม่และพ่อดิฉันเป็นคนดีมาก ไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ ไม่สูบบุหรี่

แม่ทำตัวอย่างที่ดีให้ลูกๆเห็น แม่พร่ำสอนลูกตลอดเวลาว่าให้ทำตัวดีๆให้คนศรัทธราและนับถือ ให้มีคุณค่าในตัวเอง ถึงแม้จะยากดีมีจนซึ่งเป็นสิ่งที่เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่สิ่งที่เราเลือกได้คือเลือก “ทำดี” และเป็น “คนดี”

 แม่เป็นผู้หญิงที่เก่งและแกร่ง เพราะแม่ทำงานอาสาสมัครของสังคม ซึ่งไม่มีค่าจ้าง ไม่มีเงินเดือน แต่แม่มอบตอบแทนน้ำใจสังคมที่ครั้งหนึ่งในชีวิตสมัยวัยเด็กของท่าน สังคมได้หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้กับชีวิตแม่และยาย จนท่านสามารถยืนหยัดอยู่ได้อย่างมีความสุข ชีวิตของท่านได้ผ่านอุปสรรคกับยายของฉันมามากมายเหลือเกิน

 

บาย

 แม่เล่าให้ฉันฟังว่า ตั้งแต่จำความได้แม่ก็มีฉันกับยายอยู่ 2 คน แม่บอกว่าตาทิ้งแม่กับยายไปมีภรรยาใหม่ตั้งแต่ยายคลอดแม่ได้ไม่ถึงเดือน ตอนนั้นยายของฉันก็เลี้ยงแม่โดยลำพัง ยายไม่มีงานทำ ยายเป็นโรคผิวหนัง และเป็นโรคประสาทถึงขั้นแก้ผ้าวิ่งตามหมู่บ้าน 

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยายไม่ลืม ไม่เสียสติ คือ ไม่ลืมที่จะกอดลูกไว้ในอ้อมอก จะพาลูกไปด้วยเสมอ ยายป่วยเป็นโรคผิวหนัง อาการย่ำแย่ ผู้คนรังเกียจ คุณตาก็ไม่มาเลี้ยงดู หาปลามาได้ก็เอาขึ้นบ้านเมียน้อยเสมอ ยายอุ้มลูกพาแม่ไปขอข้าวกินกับญาติ ก็ถูกด่าทอและผลักไสไล่ส่ง ยายท้อแท้ใจและหมดหวังในชีวิต ยายต้องอพยพย้ายมารักษาตัวอยู่ที่ จ.ขอนแก่น ขึ้นรถโดยสารมา ทำให้คนในรถรังเกียจที่แม่ผิวหนังผุผอง ยายและแม่โดนไล่ลงรถบัส คันแล้วคันเล่า กว่าจะถึงขอนแก่นได้หาหมอ หมอรักษาแล้วให้กลับบ้าน แล้วมาตามนัดใหม่ โดยไม่มีรถโดยสารให้ขึ้นเหมือนเดิม

พี่ชายยายต้องขี่เกวียนพามา ยายเลยตัดสินใจจะไม่กลับบ้านเกิด พาแม่ขออาศัยเข้าอยู่ที่นี่ ยายและแม่ไม่มีที่อยู่ ไม่มีบ้านพักอาศัย ไม่มีตังค์ ไม่มีแม้กระทั้งเสื้อผ้าที่จะสวมใส่ ยายพาแม่ไปอาศัยวัดอยู่ บางทีก็นอนตามใต้ต้นไม้ ฝนตกหนักอุ้มลูกไปหลบฝนใต้ถุนบ้าน เจ้าของบ้านก็ไล่หนีเพราะรังเกียจแผลของยาย ต้องเอาผ้ายางขึงต้นไม้ไว้นั่งอุ้มลูกจนสว่าง

ต่อมามีผู้ใจบุญที่ให้ที่อยู่อาศัย ให้อาหารโดยที่ไม่ต้องทำงานแลก ยายกับแม่อาศัยอยู่นิรมลคลินิก โดยคุณหมอผู้ใจดีทั้งสองท่านให้การอุปการะ รักษายายจนยายหายจากโรคประสาทและโรคผิวหนัง ต้องอดทนโดนคนงานด้วยกันโขกสับ ยายกับแม่ก็ทนเพราะตอนนั้นแม่ไม่สบายอยู่ ป่วยเป็นโรคไข่เลือดออกและตับอักเสบ คุณหมอที่นิรมลคลินิกรักษาให้ฟรี ยายกับแม่อดทนอยู่นานจนแม่เริ่มมีอาการดีขึ้นมาก ยายจึงพาแม่ยายออกจากคลินิก ก็เลยมีเจ้าของคลินิกใจดีให้เช่าที่ดิน และไม้เก่าๆ มาสร้างบ้านอาศัย

หมอ

แม่กับยายก็เลยเริ่มทำงานหาเงินส่งแม่เรียน เริ่มจากถอนสายบัวขายตามหนองบึง มาเป็นหาบเร่ขนม และเป็นสามล้อถีบ โดยยายเป็นคนถีบ มาเป็นสามล้อเครื่องโดยยายและแม่ขับไปขายของตามอำเภอต่างๆ เป็นระยะทาง100 กว่า กม.มาเป็นรถปิ๊กอัพคันเก่า ๆ

แม่

โดยแม่เป็นคนขับพายายไปขายของ ช่วงชีวิตวัยเด็กแม่เรียนหนังสืออยู่ในเมือง เป็น รร.ดังของจังหวัด มีแต่ลูกเศรษฐีเข้าเรียน แม่ไม่มีเพื่อน แม่โดนทำโทษต้องคุกเข่าหน้าชั้น เพราะไม่มีเตารีด รีดเสื้อไป รร. และยายก็สู้ชีวิตมาจนกระทั้งได้รับรางวัล  แม่สู้ชีวิตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประจำปี พ.ศ. 2546 

ยายได้รับรางวัลโล่รางวัลเกียรติยศ จากพระองค์โสมสวลีฯ ทำให้แม่มีกำลังใจในการทำงานอาสาสมัคร เพราะครอบครัวยากจนของเรา ได้เข้าเฝ้าพระองค์โสมสวลีฯ ได้มีโอกาสเห็นตัวจริงของพระองค์ท่าน โดยไม่เคยคาดฝันว่าจะเห็นพระองค์ แต่ครอบครัวเรามีบุญอันใหญ่หลวง แม่จึงตอบแทนสังคมด้วยการทำคุณงามความดี ช่วยเหลืองานผู้ด้อยโอกาสทางสังคม พาผู้พิการไปทำบัตรและประสานงานจนผู้พิการได้รับเงินเดือน พาผู้สูงวัยออกำลังกาย จัดกิจกรรมวันแม่ วันรดน้ำผู้สูงอายุ ถ้าผู้สูงอายุตายก็ทำเรื่องขอเงินสงเคราะห์ศพมาให้ เป็นแกนนำเรื่องระบบสุขภาพ จนแม่ได้รางวัล อสม.ดีเด่นระดับ 2 ของจังหวัด และรางวัลดีเด่น รองเขต ในประกาศเกียติคุณของแม่มีมากมายจนไม่มีที่เก็บ

แม่ทำงานสำเร็จมาตลอด จนได้รับความนับถือ ไว้เนื้อเชื่อใจในหลายหน่วยงาน เมื่อก่อนแม่เคยเป็นรองนายก อบต. และเคยเป็นสมาชิก อบต. โดยไม่ได้เสียเงินสักบาท พอหมดวาระแม่ไม่ได้ลงสมัครอีก แม่ทำงานอาสาสมัคร ปัจจุบันแม่ไม่ได้เป็นผู้นำ ไม่ได้เป็นผู้ใหญ่บ้าน

แต่แม่สามารถประสานของบประมาณมาช่วยชาวบ้านได้หลายอย่าง แม่บอกว่าแม่มีความสุขที่ได้ทำงานรับใช้สังคม บางงานแม่ทำด้วยการเสียสระแรงกาย แรงความคิด ไม่ได้ใช้เงิน เพราะแม่บอกว่าถึงแม่จะชอบช่วยสังคม แต่แม่จะไม่ทำให้ครอบครับเดือดร้อน แม่ไม่เคยซื้อเหล้า บุหรี่ เลี้ยงใคร แม่บอกเพื่อนฝูงและทีมงานว่าแม่ไม่มีเงิน

แต่แม่ช่วยเขาเรื่องเอกสาร เรื่องงานต่างๆ เป็นการตอบแทน ที่ครั้งหนึ่งในชีวิตวัยเด็กของแม่ สังคมได้ยิบยื่นโอกาสและสิ่งดีๆให้

 ถึงแม้ในทุกวันนี้แม่จะไม่ค่อยมีเวลาให้ครอบครับ แต่ฉันก็รักแม่เหมือนเดิม

ฉันจะเป็นเด็กดี จะตั้งใจเรียน จะเป็นคนดีให้เหมือนแม่ให้ได้ ฉันจะเชื่อฟังแม่ ไม่เถียงแม่ จะแบ่งเบาภาระงานของแม่ จะช่วยงานบ้านแม่ ไม่ให้แม่ต้องตื่นตี 4 มาล้างถ้วยชาม จะกวาดบ้านแทนแม่ จะปรนนิบัติแม่เวลาแม่ไม่สบาย จะพาแม่ไปหาหมอ จะถามแม่ว่า แม่กินยาหรือยัง จะรักษาน้ำใจแม่ให้มากกว่านี้ จะคอยห่วงใยแม่ เหมือนกับที่แม่คอยหวงใยลูกทุกเรื่อง จะไม่รำคาญแม่ จะตัดความอายออก และกล้าเดินเข้าไปกอดแม่ จะบอกรักแม่ และให้กำลังใจแม่เวลาแม่ทุกข์และมีปัญหาจากงาน

และสุดท้ายจะรักแม่เท่าชีวิต เหมือนที่เคยบอกว่า ชีวิตแม่ให้ลูกได้เสมอ เวลาลูกไม่สบาย แม่มักพูดคำว่า ให้แม่ป่วยแทนลูก แล้วทำไมชีวิตฉัน ฉันจะให้แม่ไม่ได้เฉียวหรือ ฉันเห็นภาพแม่กอดรูปยายในวันแม่ เอามาลัยดอกมะลิมากราบที่กระดูกยาย เอาเสื้อผ้าเก่า ๆ ยายมากอด และร้องไห้

แม่บอกว่า จะทำอะไรเพื่อแม่ก็ควรทำเสียตอนนี้ อย่ารอคำว่า เดี๋ยวเมื่อไหร่ก็ได้ พรุ่งนี้คอยทำ เดี๋ยวจะสายเกินไปเหมือนที่แม่เสียใจไม่ได้ทำดีกับยาย  ไม่ได้กอดยายตอนยายมีชีวิตอยู่ ไม่ได้ดูแลยาย

ฉันจะจดจำเรียงความเรื่องนี้ไว้ตลอดชีวิต จะระลึกถึงสิ่งที่แม่คอยทำให้กับฉันเสมอ ช่วงเวลานี้ฉันมีโอกาสที่จะทำดีกับแม่ ฉันจะรีบฉวยโอกาสนี้ไว้ เพื่อแม่จะได้มีความสุข ชีวิตไว้เด็กของแม่แร้นแค้นและสับสน แม่ถูกอาจารย์ฝ่ายปกครองเรียกไปเตือนถ้าไม่รีดเสื้อผ้ามาเรียนจะโดนไล่ออก แม่ไม่มีเตารีด ไม่มีทีวีดู ไปดูกับคนข้างบ้านเขาก็ปิดหน้าต่างใส่แม่ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก ผิดกับพวกฉันที่เกิดมา

แม่เติมเต็มให้สมบูรณ์ทุกอย่าง ตอนเช้า ... แม่ปลุกฉันมารีดผ้า ฉันก็ไม่รีด ทั้งๆที่มีเตารีด บางวันแม่ต้องมารีดให้ วันเกิดของฉัน ฉันจะถือว่าเป็นวันขอบคุณคุณแม่ ที่ทรมานในวันนี้เพื่อเสียสละให้ลูกเกิดมา รักแม่แค่เป็นคนดีและแสดงออกถึงความรักที่มีต่อแม่ เท่านี้ก็พอแล้วสำหรับการตอบแทนบุญคุณท่านที่ท่านหวัง วันนี้ฉันจะเริ่มต้นทำสิ่งดีๆ เพื่อแม่ แล้วคุณล่ะ ....วันนี้คุณทำดีแล้วหรือยัง

วันแม่

ด.ญ.รัชนีกร ศรีรักษา
ต.นากอก อ.ศรีบุญเรือง จ.หนองบัวลำภู 39180

 

พิมพ์จาก : http://muslimthai.muslimthaipost.com/main/index.php?page=sub&category=101&id=15567
วันที่ : 14 พฤศจิกายน 62 6:55:29
สำนักข่าวมุสลิมไทยโพสต์ http://www.muslimthaipost.com